Lang, lang geleden 👵🏻had ik een conversatie met een oud-collega die altijd van die heerlijke typische oneliners had. Dit keer ging ons gesprekje over een gezamenlijke collega. Ik ken hem wel, sprak oud-collega droog, maar niet van kop, snoet en oren.

Nadat ik eventjes heel hard moest nadenken over wat er nou eigenlijk werd gezegd 🤔, moest ik heel hard lachen. Sindsdien gebruik ik deze uitdrukking graag als iemand me een vraag stelt over een potentiële bekende. En keer op keer levert het dezelfde reactie op, ongeloof en daarna een hoop lol. Want wat zeg je nou eigenlijk? 🤭

In de huidige tijd is het steeds gemakkelijker connectie met mensen te maken, zonder elkaar ooit live te zien. Een logische ontwikkeling, digitalisering maakt ontmoeten steeds gemakkelijker en minder beperkt. Dit levert vele kansen, juist omdat het je wereld verrijkt en je mogelijkheden vergroot.👌🏻

Maar hoe ik de digitalisering ook omarm en hoe fantastisch ik het ook vind dat de wereld zo grenzeloos aan mijn voeten ligt. Voor mij blijft de ouderwetse kop, snoet en oren in levende lijve aanschouwen nog altijd de beste manier voor een goede connectie.  Al was het alleen maar om die fantastische uitdrukking te blijven gebruiken ☺️Kop snoet oren