Nog eventjes, dan is het zover. Zoveel jaren verder is het natuurlijk niet meer zo spannend. Draaide het vroeger om de cadeautjes, de visite en het kinderfeestje, nu heeft het ruimte gemaakt voor herinneringen, dankbaarheid en het vieren van het leven.

Dat je het leven mag vieren staat voor mij als een paal boven water. Komend jaar is het precies tien jaar geleden dat dit leven ineens minder vanzelfsprekend werd. Ik werd geconfronteerd met een erfelijke vorm van kanker. Een onzekere periode, waarin mijn wereld en die van de mensen om mij in een ander perspectief kwam te staan.

Komend jaar is het twaalf jaar geleden dat ik moeder werd. En dat maakt me ineens niet alleen meer verantwoordelijk voor mijn eigen leven. Maar ook voor dat mijn zoon en twee jaar later voor zijn broertje. Zij doorlopen hun eigen levenscyclus en nemen mij daarin, gelukkig stap voor stap, mee. Komend jaar sluit mijn oudste zoon zijn basisschoolperiode af. En start er een nieuw hoofdstuk in zijn leven. Een nieuwe invalshoek, voor hem, maar ook voor mij als moeder.

Iedereen komt in het leven voor keuzes te staan. Besloot ik vorig jaar mijn vaste baan op te zeggen, komend jaar ga ik alweer mijn tweede jaar als ondernemer in. Een jaar waarin ik mezelf en mijn bedrijf, PRINSES Consultancy, nog meer wil ontwikkelen. Persoonlijk en zakelijk. Zakelijk en persoonlijk. Deze twee zijn in mijn leven onlosmakelijk met elkaar verbonden.

Morgen ben ik officieel twintig jaar volwassen. Op papier in ieder geval. In sommige opzichten hoop ik dat nooit helemaal te worden.

Ik wens mezelf een gelukkig nieuwjaar vol nieuwe kansen, mogelijkheden. Vol met mooie gesprekken, met een lach, een traan. Met successen en lessen, zowel op persoonlijk als op zakelijk vlak. Om deze te delen met mensen die mij dierbaar zijn, persoonlijk én zakelijk. Zakelijk én persoonlijk.

Er is er een jarig hoera, hoera, dat kun je wel zien dat is zij…:-)linkedin